A novela “Chámome Julia”, escrita por Isidoro Hornillos, recupera a traxectoria vital e deportiva de Julia Vaquero, considerada unha das mellores atletas españolas de todos os tempos e unha das grandes referencias do deporte galego.
A obra conta co apoio da Federación Galega de Atletismo, da Real Federación Española de Atletismo e do Comité Olímpico Español.
“Chámome Julia” rescata a historia humana de Julia Vaquero
Baseada en feitos reais, a publicación reconstrúe por primeira vez de maneira íntegra a vida persoal e deportiva da atleta guardesa, que decidiu compartir episodios ata agora practicamente descoñecidos. A novela aborda a súa infancia, a chegada á elite do atletismo internacional, a loita contra trastornos alimentarios e o proceso de recuperación tras afrontar unha grave enfermidade mental.
Máis alá do relato deportivo, a obra afonda en cuestións como a autoestima, a saúde mental, a maternidade, o fracaso e a esperanza. O autor opta polo formato de novela para achegar ao lector a dimensión emocional dos acontecementos, mantendo o rigor dos feitos documentados.
Durante a década dos noventa, Julia Vaquero converteuse nunha das grandes figuras do fondo español. Foi finalista olímpica nos Juegos Olímpicos de Atlanta 1996, subcampioa de Europa en dúas ocasións e plusmarquista nacional, consolidándose entre as mellores corredoras do continente.
Un dos eixos centrais do libro é a visibilización da saúde mental. Vaquero relata con sinceridade os anos marcados pola enfermidade, os ingresos hospitalarios e as recaídas, así como o camiño que a levou á recuperación. A mensaxe principal da obra é clara: pedir axuda non é un fracaso.
O proxecto incorpora ademais unha vertente solidaria. Isidoro Hornillos renunciou aos dereitos económicos que lle corresponden como autor, de modo que todos os ingresos derivados da publicación serán destinados á propia atleta.
A edición inclúe un prólogo institucional de Alejandro Blanco, quen define a historia de Julia Vaquero como “unha lección que transcende o deporte”, e outro literario do escritor e xornalista Ramón Loureiro, que cualifica a obra como “un legado para a eternidade”.